ice queen digital file

Dan heb ik eindelijk verlof, en dan voorspellen ze een hittegolf. Op zich vind ik niet erg dat ik niet in ziekenhuis moet werken, want ik en hitte, dat klikt echt niet bijeen. Vroeg kon ik zo genieten van warmte. Ik weet nog dat ik in de veranda zat, met de vol zon erop en ik was aan het spelen met mijn barbiepoppen of ik was aan het tekenen aan de tafel die in de veranda stond.

Maar nu, ik krijg gewoon hoofdpijn van de hitte. En ’t Is niet omdat ik niet voldoende drink, helemaal niet, of ik nu voldoende water drink, nog heb ik hoofdpijn. Niet veel later volgt dan zelfs migraine.

Als kind, moest ik ook altijd opletten met een zonnesteek te krijgen. Telkens als het mooi weer wordt en de ijscrème karren voorbij kwamen, dan lonkte ik naar een ijsje, maar ik mocht toch nooit eentje eten. Alleeh, ik mocht het wel, maar kon het gewoon niet eten want erna lag ik garantie in de zetel met een zonnesteek.

ice queen digital file
Design Rafe & Shiro’s Homies Copyright

Nu krijg ik dus gewoon hoofdpijn en lig ik dus merendeels in de zetel de dag met moeite te doorstaan. Maar ik verveel me te pletter.

Ik ben niet gemaakt om lang stil te zitten. Een serie of 2, een filmpje meepikken, lukt zeker, maar dan ben ik het beu om de zetel te vertoeven.

Nochtans wel genoeg werk zo in een huis te vinden. Ik denk maar aan de opruim van het aanrecht, de was opplooien waarvan de mand al enkele dagen staat, omdat ik gewoon geen energie heb om eraan te beginnen. Terwijl er genoeg te doen valt, in ieders huishouden, denk ik zo.

Van uitstel komt afstel…

De hittegolf herinnert me eraan dat als je ziek bent, je werk alsmaar blijft liggen en dan begint het. Van uitstel komt afstel. Mijn maak-lijst is niet veel korter geworden:

  • herinneringshuisje
  • kerstmis houten blokje
  • opschuren 2 muurcirkels
  • houten latjes wandcirkel
  • graveren idee houten bord

Het enige dat ik wel kan schrappen van mijn maak-lijst is het herinneringscadeau. Ook al was het veel te warm, dat heb ik er toch nog door gekregen. Misschien om het toch een persoonlijk werkje was.

Want dit houten exemplaar was ter gedachtenis aan mijn overleden papa, en krijgt binnenkort zijn plekje in Spanje. Een plek waar mijn zus hem graag naar toe had willen nemen dit jaar, alleen heeft het leven voor hem en ons allen ook een andere richting gekeerd.

Op die manier blijft hem voor altijd gelinkt aan Spanje. Een mooi eerbetoon aan wat ons papa voor ons heeft gedaan. Beter kan het niet gezegd worden.

Deze vakantie en hittegolf, heeft dus meer in teken gestaan van familie want na een belofte aan een ander familielid, kan die dus nu genieten van haar mooi opgeruimde bureau- en slaapkamer. Het heeft ons samen 8u gekost om alles te doorrapen en heel wat items weg te doen.

Nu is het aan haar om dit aan te houden en zich stilaan de minimalistische levensstijl aan te meten. Bewust leven met minder, klinkt zeer mooi op papier, maar alle begin is toch moeilijk. Bekijk het als iemand die beslist om veganistisch te eten. Vaak zijn er elementen die je zelf al niet mag eten, of die je gewoon niet lekker vindt, maar dan kom je wel altijd andere producten tegen die je wel lekker vindt en die dan ook niet meer mogen gegeten worden. Hou jij het vol?

Minimaliseer alleszins voor jezelf en niet voor iemand anders.

Je houd misschien ook van...

Een reactie achterlaten